هوای سرد

میان باد و برقم حراس آمدنش را دارم

شبی راکه طوفان بود

یادت هست؟!!

گوشهایت چفت سینه هایم بود و نفسهایت دود میکشید

و من از چرخش ابر سیاه

منتظر رعدی بودم و میگشتم

تا ابتدا و انتهایش را ببینم

و آرام از لابلای پنجره

قطره ای باران به صورتم

سلامی سرد میکرد

لبه کت را روی کتفهای تو کشیده بودم

موهایت بوی همیشگی را میداد

و من لبریز میشدم هر لحظه درآغوشی که تو بودی