تعطیل بود

گفتم شبی به لیلی اذن نگاه خواهم
گفتا که من هم از تو قلبی پر آه خواهم

آهی کشیدم از دل تا صبحگاه به فریاد
گفتا که رو سیاهی من حور و ماه خواهم

لیلی کجا براهی تا در رهت درآییم
من قامتم ضعیف و عفو از گناه خواهم