مجالی ده

کمی ای دوست آشفته بازارم، مجالی ده

بروی شانه هایت تا ببارم ، مجالی ده

دمی قد نگاهی روی بام آرزوهایم

مرا از خود به خود دارم ،مجالی ده

به هر لحظه شکار غمزه هایت میشوم من

بیا ای شور پنهانی به رخسارم ،مجالی ده

میان خواب و رؤیایی نگاهت را مگیر از من

نگر بر رنگ رخسارم که دلتنگ رخ یارم ،مجالی ده

جوانی رفت و بیمارم کجایی مرحم دردم؟!!

هزاران درد دل دارم گرفتارم ، مجالی ده